คนเหมือนกัน แต่ไม่เหมือนกัน

แต่ละคน ต่างวิถี ของชีวิต
ก็ย่อมคิด ย่อมดำริ ต่างวิถี
ต่างภูมิรู้ ต่างภูมิธรรม นำชีวี
จึงต่างมี ทางชีวิต ผิดกันไป

ที่คิดต่าง ก็ใช่ผิด ที่คิดต่าง
เดินในทาง ที่ตนคิด ผิดไฉน
เมื่อไม่ทำ สิ่งย่ำแย่ แก่ผู้ใด
เป็นเช่นไร ก็เป็น ตามเห็นควร

พิจารณาตน

กับร่องรอย เหี่ยวย่น บนใบหน้า
ใช่ตีนนก ตีนกา มาแต่ไหน
แต่คือรอย แห่งนิยาม ความเป็นไป
ที่บอกวัย บอกเวลา เกิดมานาน

ฝ่าแดดฝน ลมไล้ หลายร้อนหนาว
ทั้งหลากหลาย เรื่องราว ที่ก้าวผ่าน
ฝ่าดีร้าย หลายหน อย่างทนทาน
ทำให้กร้าน แกร่งใน หัวใจตน.