วันอังคารที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2567

ส่งความคิด


 

ทุกการคิดพิจารณาหาเหตุผล

ย่อมอยู่บนความเป็นจริงสิ่งทั้งผอง

ไม่รวบรัดลากความตามตนมอง

เพราะหลายช่องยังไม่เห็นที่เป็นไป


แต่สำหรับความคิดถึงซึ่งมีบ่อย

คิดแล้วปล่อยลอยซึ้งถึงไหนไหน

ระยะทางแม้ห่างกันถึงทันใด

ความจากใจเชื่อมสู่ให้อยู่ชิด


ส่งความคิดที่เป็นห่วงสู่ปวงสหาย

ให้เสพสบายไร้ทุกข์อย่างสุขสนิท

สมประสงค์ปรารถนาใดได้ดังคิด

ครองชีวิตรุ่งเรืองต่อเนื่องไป

วันจันทร์ที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2567

หลง?


 ยืนรอไฟที่ทางเท้าเพื่อก้าวผ่าน

ไม่ลนลานแต่ลังเลเก้กังไหม

ไม่หลงทางแต่หลงเธอแสร้งเผลอไป

สัญญาณใจจึงเปิดกว้างให้ทางเดิน


ทั้งเตรียมคำคิดถ้อยสำออยอ้าง

แค่ระหว่างไฟสัญญาณไม่นานเนิ่น

มัวสอดส่ายสายตาด้วยพาเพลิน

แต่ไม่เกินการห้ามใจในทุกกรณี


ไปต่างถิ่นกลิ่นเมืองต่างเป็นอย่างเขา

เมืองใหม่เก่าก็งดงามตามวิถี

ทุกคราวมองพบมุมเด่นเห็นส่วนดี

เมื่อเมืองมีจุดขายบอกไม่หลอกตา


หาเรื่องคิดประดิษฐ์คำกำกับภาพ

ให้พอทราบสารพันเรื่องฟันฝ่า

เรื่องหลงเธอเพียงแสร้งสำแดงมา

จริงหลงกว่าหลงใหลเหนือใจมนุษย์