ไปจอร์เจีย
๙-๑๕ พฤษภาคม ๒๕๖๘
กายภายนอก ปรากฏ ดูสดใส
เพราะอาจมอง ภายใน ไม่ถ้วนถี่
แม้นเดินทาง ต่างเวลา มาหลายที
ก็เกิดมี เหน็ดเหนื่อย ปวดเมื่อยกาย
เพียงสังขาร กร้านวัย ไม่น่าแก่
ที่มักแพ้ อะไรเรื่อย ทำเหนื่อยหน่าย
นั่งนานนาน ผ่านเวลา ใช่ว่าสบาย
บังเกิดหลาย อาการฟ้อง ตัวของตน
ทั้งฟ้าดิน ต่างถิ่นที่ มีแตกต่าง
อากาศจาง บางเบาไป ในบางหน
ต้องหายใจ ช้า ลึก บ้าง อย่างกังวล
ต้องอดทน เพิ่มพลังใจ ไม่สำออย
ครองสติ ด้วยแรงใจ เพื่อไปต่อ
ถึงกายท้อ แต่ดวงจิต ไม่คิดถอย
ตั้งใจมา ท่องเที่ยวกัน ตามวันคอย
ค่อยเก็บรอย การเดินทาง เป็นรางวัล
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น