วันอังคารที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2565

คลื่น


 


ใจของเราบางทีมีคลื่นแทรก

ใจอาจแหลกเพราะต้านทานไม่ไหว

แต่ถ้าเมื่อเหตุการณ์ผ่านพ้นไป

ทุกคลื่นไม่ยั่งยืนสักคลื่นเลย


ถึงเวลาสงบสงัดปัจจัยเอื้อ

ไม่มีเรือไม่มีลมขย่มเสย

ทะเลเงียบคลื่นไม่มีเหมือนที่เคย

ท้องฟ้าเผยเปิดฟ้าน่าชื่นชม


เหมือนชีวิตที่ผ่านกันดารคลื่น

รู้หลับตื่นตามจังหวะจะเหมาะสม

เมื่อถึงคราวใจแกร่งทวีมีแหลมคม

ก้าวพ้นปมทุกวิถีคลื่นชีวิต

ใหญ่รอย


 ไม่ได้เก็บเรื่องราวไว้กล่าวถึง

กับวันซึ่งล่วงเลยเพียงเคยเห็น

ที่ผ่านมาก็เพียงผ่านการอยู่เป็น

ใช่ประเด็นให้หลงตัวหลอกหัวใจ


ไม่หลงรอยหรอยชื่อเพื่อลืออ้าง

ไม่หลงทางยึดแฝงตำแหน่งไหน

ไม่หลงถ้อยสรรเสริญเยินยอใด

ไม่หวั่นใครจะติฉินกล่าวนินทา


เมื่อเรื่องราวเหตุการณ์ได้ผ่านพ้น

เลยวังวนเกินอวดแรงแกว่งใจหา

เลิกเป็นปลื้มลืมผลงานที่ผ่านมา

คงคุณค่าด้วยสิ่งใหม่ในปัจจุบัน