ป่ายาง (สวนยาง)

 คิดถึง "ป่ายาง"

เมื่อตอนเด็กเล็กอยู่รู้จำได้

กับต้นไม้ชนิดนี้ที่คอยหนุน

จากหลายกรีดมาเป็นดังเช่นทุน

ส่งเสริมคุณอเนกอนันต์ทางปัญญา

ได้เรียนรู้และรู้เรียนสังเวียนชีวิต

รู้ถูกผิดด้อยดีงามตามประสา

จนเติบโตเป็นผู้ใหญ่สู่วัยชรา

ยังจำค่าปัจจัยเอื้อเกื้อกูลตน

ปลีก

จะปลีกตัวปลีกใจปลีกไม่พ้น

ความกังวลห่วงสนิทยังคิดถึง

ยังห่วงหายังอาวรณ์ย้อนคำนึง

กับท่านซึ่งเคยจุนเจือเอื้ออาทร

จึงปลีกตัวแค่สงบเพื่อพบวิเวก

เป็นปัจเจกชนที่ยังมีสังหรณ์

คาดรู้เหตุรู้ปัจจัยในทางจร

ต้องสังวรในทุกเหตุทุกเจตนา