เป็นสุขได้ทุกข์ที่

 

เราอาจหาความสุขได้ทุกที่

เป็นอยู่มีธรรมดาก็ผาสุก

เมื่อรู้จักวางบ้างก็ห่างทุกข์

เดินตามยุคตามสมัยไม่กังวล

เมื่อคิดดีทำดีเหมือนที่คิด

กุศลจิตส่องทางสร้างกุศล

จิตสงบย่อมผ่อนลดร้อนรน

ก็ครองคนสงบสุขไม่ทุกข์ใด

หิว

 ยามกายหิว ก็พึ่งพา เรื่องอาหาร

รับประทาน เพื่อประทัง ยังชีพไหว

กินแค่อิ่ม เพื่อพลังพอ ก้าวต่อไป

โดยจะไม่ กินเพลิน เกินจำเป็น

ยามใจหิว กระหาย มักหลายเรื่อง

สิ่งสืบเนื่อง ความอยาก ยากรู้เห็น

เพราะใจอยาก ไม่จบ ครบประเด็น

ต้องลำเค็ญ หากสนอง ใจต้องการ